Depresja
Ostatnio wiele się mówi o depresji i jej negatywnych skutkach. Jak odróżnić chwilową chandrę od choroby? Co może skutecznie usunąć objawy depresji?
Zwróć uwagę na objawy
Czasami bez powodu czujesz przygnębienie, zniechęcenie i nic nie jest w stanie wprawić Cię w dobry nastrój. Zazwyczaj tego rodzaju smutek znika po krótkim czasie i znowu żyjesz na wysokich obrotach, śmiejesz się, aktywnie korzystasz z życia. Tak właśnie dzieje się z osobami zdrowymi. Jeśli jednak dołek psychiczny utrzymuje się długo, np. przez kilka tygodni, może to być sygnałem wystąpienia objawów depresyjnych. Po czym możesz je poznać?
Jeszcze kilka tygodni temu pochłaniało Cię hobby, np. kurs tańca, ulubiony serial, książki czy ręczne robótki. Teraz zupełnie nie masz ochoty zająć się tym, co dotychczas sprawiało Ci taką frajdę. Codzienne czynności, czyli sprzątanie, zakupy, gotowanie, wykonywało się migiem, aby szybko mieć je z głowy. Teraz najprostsza czynność wydaje Ci się ogromnym wysiłkiem. Ciągle czujesz się bez sił, zapominasz o zakupach, innych obowiązkach. Nie możesz się skoncentrować, np. zapamiętanie nowego numeru telefonu to wysiłek ponad Twoje możliwości. Niby nic wyczerpującego nie robisz, a cały czas odczuwasz zmęczenie. Kiedyś gratką były wędrówki po górach, a teraz problemem jest wejście na drugie piętro. Gdy kładziesz się do łóżka, mija wieczność, zanim uśniesz. Innym razem zasypiasz stosunkowo szybko, ale budzisz się w środku nocy i nie możesz już zasnąć. Twoje ulubione dania „rosną” Ci w ustach, choć kiedyś niezły był z Ciebie łakomczuch. Ciągle Cię coś boli, a to głowa, a to plecy, brzuch, czujesz, jakby ktoś założył ci na klatkę piersiową stalową obręcz.
Nadwrażliwie reagujesz na zmiany pogody. Szczególnie w okresie zimowym i wczesnowiosennym — brak wystarczającej ilości światła, ciemności zapadające o czwartej po południu pogarszają Twoje samopoczucie. Reagujesz brakiem chęci do działania, sennością albo... dzikim apetytem na słodycze. Uważaj, bo wysokokaloryczne jedzenie szybko odbije się niekorzystnie na wadze.
Źródło powstawania takich stanów leży w układzie nerwowym. Komórki nerwowe do przesyłania impulsów między sobą potrzebują odpowiednich neuroprzekaźników. Takimi przekaźnikami są serotonina, noradrenalina, dopamina. Jeżeli ich poziom się zmienia, zmienia się również nasze samopoczucie. W sytuacjach stresu zwiększa się poziom noradrenaliny, serce bije szybciej. Czujemy się zestresowani, zdenerwowani, poirytowani i rozdrażnieni. Mamy problemy z koncentracją i podejmowaniem decyzji.
Może to być jednak zupełnie coś innego. Gdy zaczyna nam brakować energii, nic nas nie cieszy, nie mamy chęci do działania, budzimy się wcześnie w nocy i nie możemy już zasnąć, to zwykle zachodzi zupełnie inna reakcja —poziom serotoniny oraz dopaminy staje się niski. Gdy taki stan utrzymuje się możemy mieć do czynienia z depresją.
Depresja czy stres?
Depresja to zaburzenie zdradliwe. Rozróżnia się kilka jej rodzajów i na początku często trudno dostrzec zbliżające się niebezpieczeństwo. Różnice między stresem a depresją są jednak znaczące. Objawami psychicznymi stresu są nadmierna pobudliwość, niepokój i rozdrażnienie, trudności z koncentracją. Depresja przejawia się utrzymującą się apatią, smutkiem i przygnębieniem, ale jest także znacznie groźniejsza dla naszego życia. Towarzyszące jej samopoczucie może wpływać negatywnie na naszą pracę, kontakty towarzyskie, naukę. Czujemy się beznadziejnie, bezradnie. Uczucia te utrzymują się od rana do wieczora, niemal codziennie, a my zaczynamy tracić zainteresowanie pracą czy nauką.
Jest to najwyższy czas, aby coś zrobić. Jeśli te sytuacje od dłuższego czasu pasują do ciebie, powinnaś zacząć działać, zanim chandra, przygnębienie i apatia niekorzystnie wpłynął na twoje życie rodzinne i zawodowe.
Chemia mózgu
Złe samopoczucie może być oznaką niewłaściwej „chemii mózgu” — zakłócenia poprawnego komunikowania się komórek nerwowych. Aby komunikacja ta przebiegała bez przeszkód, mózg korzysta z neuroprzekaźników (serotonina, noradrenalina, dopamina) — naturalnych substancji wydzielanych w synapsach — miejscach połączeń komórek nerwowych. Kiedy dochodzi do zakłócenia wydzielania neuroprzekaźników — równowaga chemiczna mózgu ulega zachwianiu, a my odczuwamy to jako przygnębienie. To jedna z teorii powstania depresji. We współczesnej medycynie jest ich kilka.
Aby organizm mógł prawidłowo funkcjonować, jego komórki nerwowe muszą działać w sposób skoordynowany. Taka koordynacja polega na przekazywaniu informacji pomiędzy komórkami nerwowymi. Neuron jako podstawowa komórka układu nerwowego składa się z ciała komórki, długiej cienkiej wypustki zwanej aksonem oraz licznych krótszych wypustek zwanych dendrytami. Impuls nerwowy podąża w dół aksonu do momentu, w którym następuje przerwa zwaną przestrzenią synaptyczną. Przestrzeń synaptyczna oddziela komórki nerwowe między sobą. Jest miejscem, gdzie następuje wymiana informacji pomiędzy komórkami nerwowymi. Związki chemiczne oraz neurotransmitery krążą w przestrzeni synaptycznej i zarówno ich nadmiar, jak ich niedobór prowadzą do zaburzenia prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu.
Dziurawiec — sprawdzony od wieków
Po pomoc możesz udać się do apteki. Natura już dawno temu przygotowała odpowiedni lek! Jest nim dziurawiec. Dziurawiec zwyczajny, inaczej zwany zielem świętojańskim, to roślina rozpowszechniona w Europie Środkowej, w tym również w Polsce, ze wzniesionymi łodygami, gęstymi, zielonymi liśćmi w kształcie elipsy, żółtym kwiatostanem w szczytowej jej części. Dorasta od 30 do 60 cm wysokości. Zbiera się kwitnące ziele bez zdrewniałych części łodyg. Dziurawiec rośnie na nizinach i w górach całej Europy. Występuje w trawiastych i leśnych porostach. Liść dziurawca oglądanego pod światło sprawia wrażenie podziurawionego szpilką. W rzeczywistości są to zbiorniczki olejku lotnego — stąd nazwa ziela. Ziele dziurawca zawiera olejek eteryczny, garbniki, związki żywiczne i flawonoidowe, a także glikozyd i hiperycynę. Hiperycyna zawarta w dziurawcu hamuje rozkład neurotransmiterów w mózgu (substancji odpowiedzialnych za prawidłowe przewodzenie impulsów nerwowych w mózgu), których niedostateczna ilość może być przyczyną depresji. Dzięki temu dziurawiec z powodzeniem zwalcza stany apatii, przygnębienia i inne stany obniżonego nastroju typu depresyjnego. Wiedzieli już o tym nasi przodkowie — do leczenia zaburzeń nerwowych używał dziurawca legendarny XVI-wieczny lekarz i alchemik Paracelsus. Musimy jednak pamiętać, że terapia dziurawcem powinna być systematyczna. Apatia, przygnębienie czy brak chęci do działania są stanami umysłu, które nie miną natychmiast. Musimy pamiętać, że dziurawiec tak samo jak leki syntetyczne to nie „pigułka szczęścia” — podniesienie poziomu neuroprzekaźników w organizmie jest procesem, który wymaga czasu. Dlatego zaleca się 2-4 tygodniową kurację.
Deprim — godny zaufania
Wśród leków opartych na wyciągu z dziurawca najpopularniejszy jest Deprim. Znajduje zastosowanie w leczeniu stanów obniżonego nastroju. Zalecany jest w łagodnych zabudzeniach nastroju z objawami takimi jak zmniejszenie zainteresowania podejmowaniem codziennych czynności, uczuciem obniżenia energii.. Skład Deprimu oparty jest na surowcach spełniających najwyższe standardy jakości. Dzięki małym, powlekanym tabletkom Deprim jest lekiem gwarantującym wysoki komfort terapii. Deprim pomaga odzyskać dobre samopoczucie, przywrócić chęć do działania i poprawić nastrój. Deprim dostępny jest w aptece bez recepty w opakowaniach 30 i 90 tabletkowych. Cena ok. 14 zł (30 tabletek).
Należy jednak pamiętać, że utrzymujące się objawy depresyjne nie mogą być lekceważone. W takiej sytuacji absolutnie konieczna jest wizyta u lekarza psychiatry, który może zdecydować o zastosowaniu silniejszych środków leczniczych, np. wydawanych wyłącznie na receptę blokerów wychwytu zwrotnego dopaminy, serotoniny i noradrenaliny. Ponadto w leczeniu depresji nierzadko konieczne jest współdziałanie leczenia farmakologicznego i pomocy psychoterapeutycznej.
